Aile Bütçesi Nasıl Yapılır? 6 Adımda Başlangıç Rehberi
Bütçe, parayı kısmak değil nereye gittiğini bilmektir. İlk ay hedef mükemmel bir tablo değil, sadece gerçeği görmek olmalı. Aşağıdaki altı adım, ortalama bir haneyi yaklaşık yarım saatte tamamlar.
Sırasıyla: aylık gelirleri toplayın, sabit giderleri listeleyin, geçen üç ayın değişken harcamalarına bakın, her kaleme sınır koyun, birikimi baştan ayırın ve ay içinde haftada bir kontrol edin. Bütçeyi hane halkından herkesin görmesi, en çok fark yaratan adımdır.
1. Aylık gelirin tamamını yazın
İki maaş, ek işler, kira geliri, düzenli destekler. Değişken gelirlerde son üç ayın en düşüğünü esas alın; iyimser rakam bütçeyi ilk ayda bozar. Gelir toplamı, bütün planın üst sınırıdır.
2. Sabit giderleri ayırın
Kira ya da konut kredisi, aidat, elektrik, su, doğalgaz, internet, telefon, sigorta, okul ve kreş. Bunlar her ay az çok aynıdır ve kısa vadede değiştirilemez. Toplamı gelire bölerek sabit gider oranınızı çıkarın; %55'i geçiyorsa bütçenin esneme alanı çok dar demektir.
3. Değişken giderleri tahmin etmeyin, ölçün
Market, ulaşım, dışarıda yemek, giyim, sağlık, eğlence. Buradaki en yaygın hata, olması gerekeni yazmaktır. Son üç ayın banka ekstresini açıp gerçek ortalamayı alın. Çoğu hane market ve dışarıda yemek kalemlerini gerçekte olduğundan %30-40 düşük tahmin eder.
Ekstrenizi elle geçirmek istemiyorsanız, esfamOS banka ekstrenizi içe aktarıp harcamaları kategorilere kendisi dağıtır.
4. Her kaleme sınır koyun
Sınır, geçen ayın gerçek rakamının biraz altında olmalı; yarısı değil. Ulaşılamayan hedef, ikinci ayda bütçeyi terk ettirir. Nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız 50/30/20 hesaplayıcısı gelirinizi ihtiyaç, istek ve birikim olarak üçe böler.
5. Birikimi baştan ayırın
Ay sonunda kalanı biriktirmek işe yaramaz, çünkü genelde bir şey kalmaz. Maaş girer girmez birikim payını ayrı bir hesaba aktarın. Önce üç aylık gideriniz kadar acil durum fonu, sonra hedefler.
6. Ay içinde canlı tutun
Ayda bir bakılan bütçe, ay bittikten sonra yalnızca kötü haber verir. Haftada bir, beş dakikalık bir kontrol yeterlidir: hangi kalem sınırına yaklaştı, hangi ödeme geliyor. Hanede harcama yapan herkes aynı tabloyu görürse, ay sonunda "ben bilmiyordum" tartışması da biter.